Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

Από το βιβλίο του Josepf Roth ΤΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΡΑΝΤΕΤΣΚΥ


...Ήταν το ίδιο απλός και αψεγάδιαστος με το φάκελο προαγωγών του, και μόνο η φοβερή οργή που τον κυρίευε κάποιες φορές θα μπορούσε να κάνει κάποιους γνώστες των ανθρώπων να υποπτευθούν ότι και στην ψυχή του λοχαγού Τρόττα έχασκαν τα ζοφερά εκείνα βάραθρα, μέσα στα οποία φωλιάζουν οι θύελλες και οι σκοτεινές φωνές ανώνυμων προγόνων....

...Λίγα πράγματα άφησε λοιπόν πίσω του ο νεκρός πέρα από την ταφόπλακα αυτή, μια χαμένη δόξα και το πορτρέτο.Όπως διασχίζει την άνοιξη ένας γεωργός το χωράφι του,και αργότερα, το καλοκαίρι, οι πατημασιές του σβήνουν από την ευλογία του σιταριού,αυτού που ο ίδιος έσπειρε...

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009

Σάββατο 16 Μαΐου 2009

Τι θα ΄λεγες τώρα,αύριο,με κάποιο τρόπο να χορτάσουμε τους ανθρώπους,να αντιμετωπίσουμε τις αρρώστιες,να συνομιλήσουμε με τους πόνους μας,να νιώσουμε το ευφήμερο,να γίνουμε ένα με τα πουλιά και τα νερά,με κάθε που είναι φύση και φύση μας...τι θά ΄λεγες όλοι στη γη να ακούσουμε την άνοιξη του vivaldi...να δακρύσουμε...
να πάρουμε το δρόμο του γυρισμού ή ποιος ξέρει, το δρόμο του αύριο...


Αχ τι λέω....

Κυριακή 26 Απριλίου 2009


Όταν ανοίξεις το παράθυρο πάρε τα φτερά σου
άνοιξέ τα
δέξου τον αέρα,άσε τον να περάσει ανάμεσά τους
νιώσε τη δροσιά του μα και τη δύναμή του,
τεντώσου,
ζυγίσου,
άκου,
εμπιστέψου τον...και πέτα!